Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

στο γεύμα της εθνικής ενότητας το μενού είμαστε εμείς


(Για να διαβάσετε το κείμενο σε μορφή pdf πατήστε εδώ)

70 χρόνια μετά από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο επιθετικός εθνικισμός μοιάζει να επιστρέφει στην «πολιτισμένη» Δύση: Το δημοψήφισμα για το Brexit στη Βρετανία, που υποκινήθηκε από έναν ρατσιστικό συρφετό mainstream συντηρητικών και ανερχόμενων ακροδεξιών δημαγωγών, οι οποίοι βγήκαν θριαμβευτές μετά από μια καμπάνια όπου κυριάρχησε συντριπτικά η αντιμεταναστευτική υστερία· η ανάδειξη του Τραμπ σε πρόεδρο των ΗΠΑ, με την υπόσχεση ότι η (Λευκή) Αμερική θα αποκτήσει ξανά το χαμένο, εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας, μεγαλείο της· η δημοσκοπική ενίσχυση της Λεπέν στην Γαλλία ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2017. Όλες αυτές οι πολιτικές εξελίξεις υποδεικνύουν ότι όσα ξέραμε πια δεν ισχύουν. Και πιο συγκεκριμένα: ότι κλονίζονται ανεπιστρεπτί οι λεπτές ισορροπίες στις οποίες βασίστηκε, στο εσωτερικό των λεγόμενων πρωτοκοσμικών κοινωνιών, η μεταπολεμική στενή σχέση ανάμεσα στην καπιταλιστική ανάπτυξη και την τυπική δημοκρατία, την ευρεία, με άλλα λόγια, πολιτική κατοχύρωση τυπικών ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Προμηνύουν, όμως, και ότι όσα έρχονται θα είναι πολύ χειρότερα από όσα ήδη έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια.

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Αντιφασιστική Πορεία, Σάββατο, 8/10, Άλσος Παγκρατίου, 6:00 μ.μ.


Tο Σάββατο 8/10 τα καθάρματα της ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή επιδιώκουν να ανοίξουν “συνδικαλιστικά” γραφεία στη γειτονιά μας.

Ο ρόλος των φασιστών ιστορικά ήταν και παραμένει να κάνουν τη βρώμικη δουλειά του κράτους και του κεφαλαίου σε όλα τα επίπεδα, μέσω της διάχυσης του φόβου και δημιουργώντας ψευδείς διαχωρισμούς ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους, υποτιμώντας τους όρους της ζωής μας. Έτσι και όσον αφορά την εργασία, μοναδική τους επιδίωξη είναι να προσφέρουν φτηνό και υποταγμένο εργατικό δυναμικό στα αφεντικά, όπως έκαναν για τους εργάτες της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης στο Πέραμα, τους οποίους προέτρεψαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις για 25 ευρώ τη μέρα, εκ των οποίων τα 5 να πηγαίνουν στο ναζιστικό τους κόμμα. Και από την άλλη δεν ξεχνάμε τις πλάτες που κάνουν στα μεγάλα αφεντικά προτείνοντας να μην πληρώνουν φόρο οι εφοπλιστές, και ξυλοκοπώντας μετανάστες εργάτες και συνδικαλιστές.

Δεν είναι πρώτη φορά που η γειτονιά μας έρχεται αντιμέτωπη με την επιθυμία των φασιστών να κάνουν επίσημη την παρουσία τους. Πριν από κάποια χρόνια προσπάθησαν να ανοίξουν γραφεία της δημοτικής τους παράταξης στη Φιλολάου και πήραν την απάντηση που τους άξιζε. Χάρη στη δυναμική κινητοποίηση της γειτονιάς και τον πολύμορφο αντιφασιστικό αγώνα τα γραφεία τους μένουν ανενεργά και οι φασίστες κρυμένοι στις τρύπες τους. Γι αυτό και τώρα ανοίγουν τα γραφεία τους όσο πιο κοντά γίνεται στην αγκαλιά του κράτους που τους γεννά και τους προστατεύει, δίπλα στο Μέγαρο Μαξίμου, σε μία από τις πιο αστυνομοκρατούμενες περιοχές της πόλης.

Να το κάνουμε ξεκάθαρο για ακόμα μια φορά ότι στις γειτονιές μας, τις γειτονιές της αλληλεγγύης, της συνύπαρξης ντόπιων και μεταναστών, των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, του σεβασμού στη διαφορετικότητα (φυλετική, έμφυλη και οποιαδήποτε άλλη) θα είμαστε εδώ ώστε κανένας φασίστας να μην σταθεί όρθιος.

Να μην μείνει κανένας και καμία αμέτοχος/η στην παρουσία των φασιστών! Η σιωπή είναι συνενοχή

Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά – τσακίστε τους φασίστες και τα αφεντικά

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 8/10, 6μμ, στο ΆΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

αντιφασίστες/αντιφασίστριες

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Ο Δένδιας στο Κόκκινο


Ο Δένδιας στο Κόκκινο:
Ή πώς στο project «συνέχεια του ελληνικού κράτους» τα εθνικά μέτωπα με τον ΣΕΒ επισφραγίζονται με γκλοπ, φυσουνιές και μπουλντόζες

Για δύο περίπου βδομάδες, με αφορμή την πραγματοποίηση του φετινού No Border Camp, μιας ετήσιας διεθνούς καλοκαιρινής συνάντησης ενάντια στην οχύρωση και γενικότερα τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές των ευρωπαϊκών κρατών, στον χώρο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη, καθημερινά βομβαρδιζόμασταν με εκκλήσεις να παρέμβει πάραυτα το κράτος για να μην τρωθεί το απειλούμενο κύρος του.
Ο «κακός μπάτσος» του ελληνικού κράτους, η πρώην μνημονιακή, κεντρο-αριστερο-δεξιά πτέρυγά του, μέσω της εισαγγελίας πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, της συγκλήτου του ΑΠΘ, ορισμένων αφιονισμένων βουλευτών της ΝΔ, και δεκάδων νοικιασμένων (από τους έλληνες καπιταλιστές τους οποίους ως πιστά κατοικίδια υπηρετούν) νομοταγών συνειδήσεων με προνομιακή πρόσβαση ή επαγγελματική θέση στα media, που παρήγαγαν έναν ορυμαγδό υστερικών δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ, ζητούσε να επιβληθεί παραδειγματικά ο «νόμος» και η «τάξη».

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Προβολή ταινίας: "Είναι πάλι εδώ"

«Είναι πάλι εδώ»
(Er ist wieder da, 2015)
σκηνοθεσία: David Wnendt

Πέμπτη, 21/7/16, στις 9:00 μ.μ. 
στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα (Λαμπηδόνα)

Ας υποθέσουμε ότι ο Χίτλερ ξύπναγε ξαφνικά σήμερα ανάμεσά μας. Θα έβρισκε συνομιλητές, θαυμαστές, οπαδούς;

Ήταν τελικά ένας παράφρων, ή το σύμπτωμα μιας ευρύτερης κοινωνικής τάσης καταβύθισης στη βαρβαρότητα; 


Μήπως θα έπρεπε να πάψουμε να φανταζόμαστε τον φασισμό ως έργο του παρελθόντος με πρωταγωνιστές ορισμένους «λαοπλάνους» παράφρονες, και να τον αντιληφθούμε, αντίθετα, ως ένα σκοτεινό κοινωνικό ρεύμα που ακόμα διατρέχει τις κοινωνίες στις οποίες ζούμε;

Αντιφασιστική Πρωτοβουλία Βύρωνα
Ομάδα Προβολών του ΚΠΚΒ


Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

ΒRExit και ελληνική Αριστερά: ακόμα πιο αντιπρολεταριακά, ακόμα πιο βαθιά στη δίνη του εθνο-λαϊκισμού!


Το κείμενο που ακολουθεί γράφηκε από συντρόφους που είναι και μέλη της Αντιφασιστικής Πρωτοβουλίας Βύρωνα. Δεν αποτελεί τοποθέτηση που αποτυπώνει μια σχετική συζήτηση εντός της ΑΠΒ, γιατί μια τέτοια συζήτηση, περί του Brexit, δεν έχει ακόμα γίνει συγκροτημένα από τη συνέλευση της ΑΠΒ. Μοιράστηκε στην εκδήλωση-συζήτηση υπό τον τίτλο "Που βαδίζει η Ε.Ε. μετά το Βrexit? Υπάρχει λύση υπέρ του λαού;", που οργάνωσαν οι "Πολίτες του Βύρωνα", στις 11 Ιουλίου, στο Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα, με ομιλητές τον Λ. Βατικιώτη και τον Γ. Δελαστίκ.

ΒRExit και ελληνική Αριστερά*: ακόμα πιο αντιπρολεταριακά, ακόμα πιο βαθιά στη δίνη του εθνο-λαϊκισμού!
 

*Στην Αριστερά αυτή υπάρχουν φυσικά συντρόφισσες και σύντροφοι που, αν και εξακολουθούν να τοποθετούνται με όρους πολιτικής γεωγραφίας σε αυτήν, προσπαθούν να μιλούν με όρους αγώνα από την πλευρά της τάξης και του προλεταριάτου.

Εδώ και κάμποσο καιρό, κι ενώ ο μονομερής ταξικός πόλεμος των αφεντικών συνεχίζεται, κλιμακώνεται και βαθαίνει, με τις ήττες για το προλεταριάτο να σωρεύονται σε όλη την Ευρώπη, και ακόμα περισσότερο στην Ελλάδα (που από το 2007 μέχρι το 2012 είχαμε έναν κύκλο έντονων ταξικών αντιπαραθέσεων), οι δημοσιολόγοι της ελληνικής Αριστεράς επιδεικνύουν μια ιδιαίτερη έφεση στο να ανακαλύπτουν και να επικαλούνται ελπιδοφόρους «πολιτικούς σεισμούς». Διόλου τυχαία, αυτή η έφεση συνοδεύεται από την τάση να αποσιωπώνται, να απωθούνται ή (στην καλύτερη περίπτωση) να υποτιμώνται οι εξεγερσιακές εκδηλώσεις της προλεταριακής εναντίωσης που έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα την πρόσφατη κοινωνική ιστορία. Όπως πάντα, το βλέμμα πέφτει επιλεκτικά στα δυνητικά αντικείμενά του: κανείς βλέπει κάτι ή αποφεύγει να δει κάτι, αναλόγως με το πού αποβλέπει.

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Βαρβαρότητα "με ανθρώπινο πρόσωπο": η στάση του ελληνικού κράτους απέναντι στους μετανάστες


Συζήτηση στο πλαίσιο του 3ου Φεστιβάλ του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα (Λαμπηδόνα).
Κυριακή, 26/6, στις 17:00

(μπορείτε να κατεβάσετε το κείμενο της εισήγησης σε μορφή pdf από εδώ)

Εισήγηση στη θεματική ενότητα της ΑΠΒ στο 3ο Φεστιβάλ Λαμπηδόνας, 26/6/2016

Ας ξεκινήσουμε με κάποια «ψυχρά» γεγονότα ενδεικτικά της τρέχουσας πολιτικής του ελληνικού κράτους, πριν δούμε τις πιο θεωρητικές πτυχές της συνέχειας και των προθέσεών του σε σχέση με τη μεταναστευτική «κρίση».